The diplomat ของสหรัฐฯ เผยแพร่บทความระบุว่า วิกฤตผู้ลี้ภัยชาวโรฮีนจายังคงเป็นปัญหาสำคัญในภูมิภาคมานานกว่า 10 ปี ชาวโรฮีนจาที่อพยพไปยังประเทศต่าง ๆ เพื่อขอสถานะผู้ลี้ภัยยังคงได้รับการปฏิบัติที่ไม่ดี รวมทั้งพบว่ามีการทุบตีขู่เข็ญ และปล่อยทิ้งให้เสียชีวิตด้วย ในขณะที่ปัญหาความรุนแรงที่เกิดขึ้นในบ้านเกิดผลักดันให้ชาวโรฮีนจายังคงอพยพออกมาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง รัฐบาลของประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชีย ตอ.ต.ควรยุติการผลักดันชาวโรฮีนจาออกนอกประเทศทั้งทางบก และทางทะเล รวมทั้งจัดให้มีการคัดกรอง และระบุตัวเหยื่อการค้ามนุษย์เพื่อให้ชาวโรฮีนจาเข้าถึงการคุ้มครอง และไม่บังคับส่งตัวกลับเมียนมา นอกจากนี้ ควรเรียกร้องให้รัฐบาลเมียนมารับผิดชอบต่อการละเมิดสิทธิของชาวโรฮีนจาด้วย
ขณะที่ The Interpreter ของออสเตรเลีย เผยแพร่บทความเกี่ยวกับบทบาทของออสเตรเลียในการแก้ไขปัญหาผู้ลี้ภัยชาวโรฮีนจา โดยพาดพิงถึงไทยว่า ถึงแม้ว่า ไทยจะมีกลไกการส่งต่อระดับชาติ (NSM) ที่ได้รับการรับรองในปี 2562 และเริ่มนำมาใช้งานจริงในปี 2566 ที่อนุญาตให้รัฐบาลให้สถานะ “บุคคลที่ได้รับการคุ้มครอง” แก่ผู้ลี้ภัยได้ ซึ่งจะทำให้ผู้ลี้ภัยสามารถเข้าถึงบริการขั้นพื้นฐาน และมีการยกเลิกการใช้สถานกักขังของผู้อพยพที่เป็นเด็ก อย่างไรก็ตาม กลไกดังกล่าวไม่สามารถบังคับใช้กับชาวโรฮีนจาที่ไม่มีสัญชาติ ซึ่งไม่สามารถขอสถานะบุคคลที่ได้รับการคุ้มครองได้ อีกทั้ง กลไกดังกล่าวบังคับใช้เฉพาะผู้ที่ถูกควบคุมตัวแล้วเท่านั้น ซึ่งไม่รวมถึงชาวโรฮีนจาที่เดินทางเข้าประเทศทางเรือ และมักไม่ได้รับการควบคุมตัวจากเจ้าหน้าที่ไทย