นรม.อันวาร์ อิบราฮิม ของมาเลเซีย ชี้แจงต่อที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎร เมื่อ 4 ก.พ.69 ว่า มาเลเซียได้ดินแดนเพิ่มอีก 780 เฮกตาร์ (ประมาณ 7.8 ตร.กม.) ภายหลังการวัดและปักปันเขตแดนใหม่ร่วมกับอินโดนีเซีย หลังสองประเทศมีประเด็นพิพาทด้านเขตแดนบริเวณแม่น้ำสินาปาด (Sinapad) รัฐซาบาห์ มาเลเซีย - แม่น้ำเซไซ (Sesai) จ.กาลิมันตันเหนือ อินโดนีเซีย (ครอบคลุมหลักเขตแดน B2700 ถึง B3100 พื้นที่รวม 5,987 เฮกตาร์ ซึ่งเดิมอยู่ภายใต้การควบคุมของอินโดนีเซียตั้งแต่ปี 2458) ส่งผลให้พื้นที่บางส่วนของ 3 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่บ้าน Kabulangalor หมู่บ้าน Lepaga และหมู่บ้าน Tetagas ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ชายแดนเมืองตาเภาในรัฐซาบาห์ เข้ามาอยู่ในเขตแดนของมาเลเซียแล้ว ตามอนุสัญญาเขตแดนปี 2434 ข้อตกลงเขตแดนปี 2458 และอนุสัญญาเขตแดนปี 2471 สำหรับประเด็นพิพาทเขตแดนบริเวณเกาะเซบาติก (Sebatik) มาเลเซียได้รับพื้นที่เพิ่ม 5 เฮกตาร์ (ประมาณ 0.05 ตร.กม.) ทั้งนี้ มาเลเซียและอินโดนีเซียเจรจาและร่วมดำเนินการทางเทคนิคเพื่อวัดเขตแดนมาตั้งแต่ปี 2520 ซึ่งต้องแก้ไขอย่างค่อยเป็นค่อยไปเพื่อไม่ให้กระทบต่อความสัมพันธ์ทวิภาคี โดย นรม.อันวาร์ ยืนยันว่า การกำหนดเขตแดนใหม่ไม่ได้อิงตามหลักการชดเชย การแลกเปลี่ยน หรือผลกำไรขาดทุนตามที่บางฝ่ายกล่าวอ้าง แต่อยู่บนพื้นฐานของอนุสัญญา กฎหมาย และข้อตกลงระหว่างประเทศ